In de Wet dieren staat de intrinsieke waarde van het dier centraal. Dit betekent dat dieren een ‘eigen waarde’ hebben, los van hun excentrieke waarde als hulpbron (eigendom, voedsel, arbeid of ecosysteemdienst) of bron van emotionele, recreatieve of spirituele bevrediging. Intrinsieke waarde wordt van binnenuit aan een dier toegekend en is niet direct meetbaar.

In deze en volgende nieuwsbrieven gaan we per diersoort dieper in op hun wezenskenmerken, ofwel hun zielenkwaliteiten, en het bijbehorende kenmerkende gedrag.

Lees meer

Marieke de Vrij heeft bij schouwing de wezenskenmerken per diersoort benoemd. Ditmaal het wezen van de koe.

Een koe wil andere koeien vergezellen, maar er niet in opgaan. Met andere woorden, zij is wel meebewegend met anderen, maar niet ten koste van haar eigen wezen. Zij blijft dus ergens een solist. Zij kan samengaan, maar zij kan niet inleveren, dat past niet bij haar innerlijke structuur. Het is een volgzaam, gehoorzaam dier, dat zich makkelijk, ritmegevoelig beweegt als andere koeien met haar oplopen. Als het haar aangeleerd wordt om zich bijvoorbeeld in een bepaalde formatie aan te melden om gemolken te worden, dan pakt zij dit na een aantal keren vrijwillig op en doet dat dan als vanzelfsprekend. Dat is vrij ongewoon in dierengedrag. Een koe kun je dat aanleren.

Lees meer

Wereldwijd lijden 550.000 wilde dieren dagelijks voor het vermaak van toeristen. Dolfijnen leven in krappe, betonnen bassins. Olifanten zitten aan kettingen in toeristische kampen voor het maken van ritten. Tijgers zitten levenslang in kleine kooien waar ze alleen uitkomen om samen met toeristen op de foto te gaan.                                            Veel toeristen weten niet dat er veel leed schuilt achter deze vorm van toeristische attracties. Dieren worden vaak op jonge leeftijd weggehaald bij hun moeder en daarna lichamelijk en geestelijk ‘mishandeld’ tijdens trainingen.          
Tijd voor Max heeft er een programma aan gewijd.

Kijk terug